In deze paragraaf zullen we leren wat de makkelijkste manier is om de enorme versterking te verkleinen. Eerst kijken we naar een niet-inverterende versterker:

R1 en R2 vormen samen een spanningsdeler: V_n=V_OUT∙R1/(R1+R2), dus

V_OUT=(V_p-V_n)∙A = (V_IN-V_OUT∙R1/(R1+R2))∙A = V_IN∙A-V_OUT∙A∙R1/(R1+R2) =>

V_OUT+V_OUT∙A∙R1/(R1+R2)=V_IN∙A.

Omdat A bijna oneindig is, is term V_OUT verwaarloosbaar, dus

V_OUT∙A∙R1/(R1+R2)=V_IN∙A =>

V_OUT=V_IN∙(R1+R2)/R1

En wat was ook alweer de eerste vergelijking in deze paragraaf? V_n=V_OUT∙R1/(R1+R2).

Dit is gelijk aan: V_OUT=V_n∙(R1+R2)/R1. En we hebben zojuist bewezen dat V_OUT=V_IN∙(R1+R2)/R1. Dit betekent dat V_IN=V_n, aen omdat V_IN=V_p, moet V_p gelijk zijn aan V_n!

Dit is altijd het geval.

Als een opamp gebruikt wordt als versterker geldt: V_p=V_n

Opmerking: de versterking van een niet-inverterende versterker is altijd groter dan of gelijk aan 1.

Om een versterker te maken met een versterking kleiner dan 1 (een verzwakker), verbinden we het ingangssignaal met R1. Zo krijgen we een inverterende versterker:

Aangezien V_p 0 is en V_p=V_n, V_n=0. Dit betekent dat V_OUT=V_R2.

V_R2=(V_OUT-V_IN)∙R2/(R1+R2) => V_OUT=(V_OUT-V_IN)∙R2/(R1+R2) =>

V_OUT=V_OUT∙R2/(R1+R2)-V_IN∙R2/(R1+R2) => V_OUT-V_OUT∙R2/(R1+R2)=-V_IN∙R2/(R1+R2) =>

V_OUT∙R2/(R1+R2)-V_OUT=V_IN∙R2/(R1+R2) => (R2/(R1+R2)-1)∙V_OUT=V_IN∙R2/(R1+R2) =>

-R1/(R1+R2)∙V_OUT=V_IN∙R2/(R1+R2) => -R1V_OUT=R2∙V_IN =>

V_OUT=-(R2/R1)V_IN

Let op het min-teken: het ingangssignaal wordt geïnverteerd.

Deze versterker wordt een verzwakker als R1>R2.